ANA DILI

    Herden menim yadima bir bele shey gelir:

    Men universitet, yeni darulfununu teze qurtarib vetenimize gelen gunu sheherimizin qazisi Axund Molla Sebzeli geldi bizim eve menim görushume. Evimizde hech kes yox idi,  anamdan savayi. Bu övret de chixdi o biri otaqa ve qazi ile biz bashladiq söhbeti. Demeyinen yaziq anam da qapinin dalinda durub qulaq asirdi.

    Qazi icheri giren kimi men ireli yeridim ve dedim: salam meleyek. Cenab qazi mene cavab verdi ay esselamu eleykum, ay xudahafiz, ehvali-sherif, ensari –letif, mashallah, mashallah, exevizade, neche muddetdi munteziri-vcudi-zicudunuz ve mushtaqi-didariniz idim, inshaallah zati-alinizin mezaci-mubarekleri salimdir.

    Men bir shey basha dushmeyib dedim: da.

    Cenab qazi bir qeder baxdi menim uzume ve gene bashladi:

Exevizade, tehsili-fnununuzu encama yetiribsiniz, ya dubare tekmili-noqsan uchun darulelme edvet etmelisiniz?

    Men gene bir shey basha dushmeyib dedim ki, cenab axund, yaxshi panimat elemirem ki, ne erz edirsiniz.

    Axund sorushdu: nece?

    Men dedim: chto?

    Söhbetimiz ele bu cur qurtardi ve axund bashmaqlarini geyib chixdi getdi. Anam girdi icheri ve mene dedi: balam mollaynan ne dil danishirdiniz ki, men hech basha dushmedim.

    Dedim: ana mollaynan biz ana dili danishirdiq.

    Anam bashini saldi ashaqi ve bir qeder fikire gedib dedi: yaziq ana dili!

Herdemxeyal

”Molla Nesreddin”, 27yanvar, 1907, No 4.

Semed Niknam.

www.durna.info | eldeniz@yahoo.com