تقویم  تقسیم  آذربایجان  (در ایران)

1-  در تاريخ 16/8/1316به موجب قانون مجلس پهلوی اول، تقسيمات کشوری دوران ممالک محروسه قاجار و همچنين اسامي تاريخي ايالات حذف و در اقدامي سفيهانه کشور ايران به شش استان شمال غرب،غرب،شمال،جنوب،مکران و شمال شرق تقسيم مي شود.

2-  کوتاه مدتي بعد در آذرماه همان سال با تجديد نظر در تقسيمات سابق،کشور ايران به ده استان تقسيم شده و بصورت مضحکي بر اساس شماره هايي از يک تا ده نام گذاري مي شود.تبريز مرکز استان سوم و اروميه مرکز استان چهارم شده حدود آذربايجان و نام آذربايجان بطور کامل از نقشه کشور حذف مي شود.در اين تقسيم بندي اردبيل جز استان سوم است.

3-  اين تقسيم بنديهاي خائنانه و نامگذاريهاي ابلهانه بغیر از دوران پرافتخارفرقه دموکرات آذربایجان تا سال 1339 ادامه می یابد.در این سال استانهای سوم و چهارم با نامهای آذربایجان شرقی و غربی ایجاد می گردد. در کل کشور ايران به 13 استان و 8 فرمانداري کل(بعدا 11فرمانداري کل) تقسيم مي شود.در تقسيمات جديد اگرچه برخي از شهرهاي آذربايجان به استانهاي مجاور داده مي شود و متاسفانه همدان بعنوان فرمانداري کل شناخته ميشود اما خوشبختانه استانهاي آذربايجان شرقي و غربي از تيغ پان آريانيسم پهلوي تاحدي درامان مي مانند.در اين تقسيم بندي استانهاي اردبيل و زنجان جز استان آذربايجان شرقي هستند. در این میان آستارا که قبلا بخشي از شهرستان اردبيل بود خود در سال 1337 به يک شهرستان تبديل شد.

4-  طي دهه هاي گذشته يکي از مهمترين خواسته هاي مردم اردبيل و محال اطراف ان تاسيس يک استان جديد با مرکزيت اردبيل بود. در واقع اردبيليها بر اين امر اصرار داشتند که با توجه به تاريخ درخشان چندين هزار ساله شهر  ،اردبيل براي استان شدن کاملا لياقت دارد و محق است تا تحت نام «آذربايجان شرقي» بودجه مخصوص بخود را داشته باشد.لازم به ذکر است که موضوع استان شدن شهرستان اردبیل مطلقا به معنای تلاش برای جدا شدن از شهرستان تبریز نبود چراکه اساسا شهر قوجامان تبریز نه فقط برای اردبیلیها بلکه برای همه آذربایجانیهای جهان از دیرباز بعنوان سمبل مطرح بوده است.

5-  در تاريخ 22 مهرماه سال 1371 از دواستان پيشنهاد شده آذربایجان شرقی به مرکزیت اردبیل و گلستان به مرکزیت گرگان از سوی وزارت کشور، تاسيس استان جديدي به مرکزيت اردبيل مورد موافقت هيات دولت قرار گرفته ، لايحه اي با نام تاسيس استان سبلان به مجلس چهارم شوراي اسلامي  فرستاده شد. لايحه تاسيس استان سبلان به شماره ترتيب چاپ 316 از طرف هيات دولت وقت به کميسيون شوراها و امور داخلي مجلس چهارم ارجاع مي گردد.

6-  کليات اين لايحه در 22/10/71مورد تصويب نمایندگان مجلس چهارم شورای اسلای قرار مي گيرد.با تصويب اين لايحه به دولت اجازه داده مي شود تا استان جديد آذربايجان شرقي به مرکزيت اردبيل و استان تغيير نام يافته آذربايجان مرکزي به مرکزيت تبريز را تاسيس کند. به اين صورت به رغم شدید ترین مخالفتها با بقای نام آذربایجان بر استان اردبیل، کليات لايحه «تغيير نام استان آذربايجان شرقي به مرکزيت تبريز به آذربايجان مرکزي و تاسيس استان آذربايجان شرقي به مرکزيت اردبيل» در شور اول به تصويب مي رسد و بحث در خصوص تعيين نام دقیق استان به شور دوم مجلس در خصوص اين لايحه موکول مي گردد.بعبارتي ديگر اصل تاسيس يک استان جديد به مرکزيت اردبيل مورد توافق قرار گرفته بحث انتخاب نام که در واقع مهمترين بخش اين لايحه را تشکيل مي دهد به شور دوم مجلس واگذار مي شود.

  7-  در جلسه مورخ 15/1/72 لايحه تاسيس استان سبلان با تغييراتي که در عنوان و متن داده ميشود بنام لايحه «تغيير نام استان آذربايجان شرقي به مرکزيت تبريز به آذربايجان مرکزي و تاسيس استان آذربايجان شرقي به مرکزيت اردبيل » در دستور کار مجلس چهارم قرار مي گيرد.

 8-  بصورت غير منتظره اي در جلسه نودو هشتم  روز يک شنبه 22 فروردين ماه سال 1372 نمايندگان  مجلس شوراي اسلامي در شور دوم خود، تاسيس  استان جديد را با  نام استان  اردبيل تصويب مي کنند!

 9-  در 24 فروردین ماه سال 1372 یعنی دو روز بعد از تصویب لایحه تاسیس استان اردبیل ناگهان مجلس ترحیمی که در مسجد دانشگاه تهران به یاد شهدای قره باغ و با شرکت صدها تن از دانشگاهیان برگزار شده بود تبدیل به تظاهرات پرشور قریب به ده هزار تن از آذربایجانیهای تهران و تجمع اعتراض آمیز آنها در برابر سفارت ارمنستان گردید.در این تظاهرات که در خیابان انقلاب و درواقع درقلب تهران و بدون اخذ مجوز برگزار شد ضمن اعلام نفرت از جنایات ارمنستان ، شعارهای هویت طلبانه بسیاری سر داده شد.همچنین تظاهرات کنندگان خواستاربازگشت نام ابدی آذربایجان براستان اردبیل و همه اراضی تفریق شده از آنا شدند.

 10-  روز دوشنبه، 30فرودين ماه سال 1372، روزنامه اطلاعات در صفحه سوم خود  در دوخط  کوتاه نوشت: تهران:خبرگزاري جمهوري اسلامي- در نشست ديروز شوراي نگهبان ،لايحه تاسيس استان اردبيل مطرح شد و مغاير موازين  شرع و  قانون شناخته نشد .

به اين ترتيب همه موانع قانوني متصور در امتداد پروسه حذف نام آذربايجان از استان جديد التاسيس  با سرعت غير معمولي  طي شد و نام اردبيل اگرچه خود يکي  از زيباترين و پرمحتواترين و تاريخي ترين نامهاي آذربايجان است جهت حذف نام ابدي آذربايجان ، مورد سوء استفاده  قرار گرفت.

11-   در تابستان سال 1373 در دانشگاه تبریز طومار مطولی به امضای دانشجویان میرسد که یکی ازبندهای ان بازگشت نام آذربایجان به اردبیل ودیگر شهرهای آذربایجانی تفریق شده از آذربایجان است.گفته می شود این طومارقریب به 10.000امضا داشته است.

12- همزمان با 22 فرودین ماه سال 1383کمیته ای بانام «کميته اعاده نام ابدی آذربايجان بر استان اردبيل»(کميته اعاده نام)ویا «اردبيل اوستانينا آذربايجان ابدی آدينين قايتاريش کميته سی(قايتاريش کميته سی)» با انتشار بیانیه ای اعلام موجودیت می کند.این کمیته تا امروز بیانیه های مختلفی را در خصوص ضرورت بازگشت نام آذربایجان به اردبیل و دیگر استانهای آذربایجانی نشین صادر کرده است.