|
نقدي بر نشست دوستان با آقاي كروبي
بر اين باورم كه تا خود را به آزمون وخطايي دچار نسازيم واز مرزهاي خود ساخته كه دور خود تنيدهايم از آن عبور نكنيم جز روزگاري كه در آن به سر ميبريم برايمان بارقهي اميدي نه تنها نخواهد بود، بلكه بدتر نشود خداي را بايد شكر نمود. چندي پيش عدهي از دوستان فعال در حوزهي اجتماعي و سياسي ديداري با آقاي كروبي نامزد رياست جمهوري داشتند. در اينكه اين اقدام بسيار ميموني هست هيچ شك وشبههاي نيست، مخصوصاً اينكه دوستان حاضر قبل از اقدام خود با ارسال پيغامهايي از دوستان خود همفكري خواسته بودند. دو روز پيش نيز ارباب روشنفكر كردها نيز در تالار فرهنگ سنندج دور هم جمع شدند و به بيان خواستههاي خود پرداختند. تفاوت اين دو ديدار در نوع نگاه محافظهكارانهاي است كه روشنفكران آذربايجان درگير آن هستند. در آن ديدار و اين نشست آنچه كه به صورت بارزي آزار دهنده مينمود فرار روشنفكر آذربايجان از اطلاق نام فعال سياسي بر خود است. خواستهها به صورت ملتمسانه بيان و در مواردي حق به تجاوزكار داده ميشد. آقاي دكتر هيئت كه همواره خود را يك فعال ادبي ميداند از چه رو در جمعي سياسي حضور پيدا ميكند و در نهايت ضمن قبول ايرادات وارده از سوي آقاي كروبي به ايشان قول ميدهند كه در سفرهايي كه به خارج از كشور خواهند داشت به فعالان آذربايجاني گوشزد نمايند كه بيش از آب به اسياب دشمن نريزند تا شايد آقايان در صورت موفقيت بتوانند اصل 15 قانون اساسي را به عنوان صدقه سري ارزاني خرده فرهنگها واقليتها ايراني نمايند. در نشستي ديگر سخنگوي دولت آقاي رمضانزاده در جمع روشنفكران كرد اعلام ميكند كه كردها 200 تا 300 هزار راي خود را ارازان نخواهند فروخت. او به ديدگاهي نسبتاً واقعي از جايگاه روشنفكر كرد اشاره و لزوم قول عملي و اجرايي در بكارگيري اهل تسنن در سطح مديران كلان كشوري واجراي سيساست جهشي در پروژههاي عمراني كردستان را طلب ميكند. وروشنفكر ما هنوز در ميان عدد 27 تا 30ميليون ترك ايران گرفتار آمده است. در حاليكه تيراژ مطبوعاتش از 5 هزار بالاتر نميرود. به نظر ميرسد نگاه صرفاً ايدهآليستي گريبانگير فعالان آذربايجاني شده است. تركهاي ايران رقمي حتي اگر بالاي 40 ميليون را به خود اختصاص دهند در بازي شطرنج سياست ايران حتي در جايگاه سرباز نيز قرار ندارد. اين درحالي است كه خود فعالان نيز در ايراد خواستههاي خود به مقامات بالا دست نه سعي در تقويت دوستان و همسنگرهاي خود دارند بلكه متاسفانه تا فرصتي به دست ميآورند سعي در توجيه اقدامات خود و شورش عليه همسنگر خود را دارند. به راستي چرا بايد اقدامات فعالان سياسي خارج از كشور به معني آب در آسياب دشمن ريختن باشد. مگر نه اينكه هرگاه ما نيز در كسب طلبهايمان از حاكمان به نكتهاي برسيم كه اميدي در آن نباشد به جبهي آنها روي خواهيم آورد. آيا فعاليت نظامند آنها در خارج از كشور موفقيتهايي را در كسب فضاي نسبتاً باز نسبت به گذشته در كنر فعاليت فعالان داخل كشور باز ننموده است. چرا در اين جلسه از چاقوكشي در خيابانهاي تهران توسط فاشيستهاي ارمني بر عليه جوانان آذربايجاني كه قابليت تبديل آن به يك بحران شهري را در تهران داشت سخني به ميان نميآيد. چرا از زنداني شدن آقاي اكبر آزاد (كه خود در اين نشست حضور داشتند) و مراسم قلعهي بابك، سالروز گراميداشت 21 آذر سخني به ميان نميآيد. آيا گراميداشت 21 آذر آبّ به آسياب دشمن ريختن است. دوستان بايد تعريف خود را از دشمن و دوست ارايه دهند. چرا در اين مراسم از طيف جوان فعال در سياست آذربايجان نمايندهاي حضور ندارد. (جا داشت نمايندهاي از جمعيت دانشگاهيان آذربايجاني (توپلوم) و جمعيت اسلامي دانشجويان دانشگاه زنجان و فعالان شهرهاي اردبيل، تبريز و اروميه كسي در اين جمع حضور داشتند.|) اگر در آن جمع قولي بر حمايت از بازندهي انتخابات هفتم رياست جمهوري (آقاي كروبي) از طرف دوستان حاضر داده شده باشد فروش مجاني راي تلقي ميشود. ولي اگر صرفاً انعكاس نكته نظرات بوده باشد كاري بسيار پسنديده بوده است منتهي خواهش ميكنم در انتخاب مدعويني كه هنوز در پاردوكس سياست و فرهنگ (البته فرهنگرا نيز از ديدگاه خود تعريف ميكنند) گرفتاراند تجديد نظري جدي صورت پذيرد. گو اينكه از احترامي كه به شخصيتهاي حاضر در جلسه دارم به هيچ روي كم نميشود و اقدام زيبايشان را پاس ميدارم. با تشكر ايلقار مرندلي
|